اسير نگرفتند و آن دو نفر هم پس از رسيدن به مدينه اسلام آوردند و آزاد شدند . غنيمت اين سريّه چهار پايان بسيارى بود كه به دست مسلمانان افتاد [ 1 ] . عمرة القضاء [ 2 ] در ذى القعدهء سال هفتم [ 3 ] نوشته‌اند كه : رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در روز دوشنبه ، ششم ذى القعدهء سال هفتم ، به جاى عمره‌اى كه در سال گذشته از وى فوت شد با همان عدّه از اصحاب كه در « حديبيه » شركت داشتند ( جز چند نفرى كه در خيبر به شهادت رسيدند و يا وفات كردند ) به عنوان عمره رهسپار مكّه شد و « أبو رهم غفارى » ( يا « عويف بن أضبط - ديلى » يا « سباع بن عرفطه » ) را در مدينه جانشين گذاشت . رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - شصت شتر قربانى همراه برد و « ناجية بن - جندب أسلمى » را به سرپرستى آنها معيّن فرمود و نيز مقدارى أسلحه از : خود ، زره نيزه و صد اسب همراه برد و چون به « ذى الحليفه » رسيد اسبها را جلو فرستاد و « محمّد - بن مسلمه » را بر آنها گماشت و نيز اسلحهء حمل شده را پيش فرستاد و « بشير بن سعد » را بر آن گماشت و چون نزديك مكّه رسيدند آن را در « بطن يأجج » به جاى گذاشت و « أوس بن خولى » را به محافظت آن مأمور ساخت . اهل مكّه با شنيدن رسيدن رسول خدا ، مكّه را خالى گذاشتند و رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در حالى كه بر شتر « قصواء » خود سوار بود و مسلمانان شمشير بسته پيرامون وى را گرفته بودند و لبّيك مىگفتند و « عبد اللّه بن رواحه » مهار شتر او را

--> [ 1 ] - طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 120 ، چاپ بيروت 1376 ه . م . [ 2 ] - يا عمرة القضيّه و عمرة القصاص و غزوة القضاء و عمرة الصلح ( إمتاع الأسماع ، ج 1 ، ص 336 ، چاپ قاهره ، 1941 . م . ) . [ 3 ] - ماه هشتاد و يكم هجرت .